از " معاذ " روايت شده است هنگامى كه پيامبر أو را به سوى يمن مى فرستاد ، فرمود : اگر قضاوتى براي تو پيش آمد ، چه خواهى كرد ؟ گفت : به كتاب خدا داورى مى كنم . فرمود : اگر در كتاب خدا نبود ، چه ؟ گفت : به سنت رسول خدا صلى الله عليه وسلم قضاوت مى كنم . فرمود : اگر در سنت رسول خدا هم نبود ، چه ؟ گفت : به رأى ونظر خودم اجتهاد مى كنم ونمى ترسم . " معاذ " نقل كرد كه پيامبر به سينه اش زد وفرمود : سپاس خدايى را كه فرستاده ء رسول خدا را به آنچه رسولش را راضى مى كند ، موفق كرد . " ابن حزم " درباره استدلال به اين حديث بر جواز اجتهاد به رأى مى گويد : " احتجاج به اين خبر جايز نيست ، زيرا تنها از طريق " حارث بن عمرو " روايت شده وأو مجهول است وهيچ كس نمى داند أو كيست ؟ " " بخارى " در " تاريخ الأوسط " مى گويد : " حارث " - راوي اين حديث - شناخته نمى شود ، مگر به اين حديث وصحيح نيست . آن گاه " حارث " از افرادى از أهل " حمص " روايت مى كند كه معلوم نيست چه كساني هستند ؟ به علاوة ، اين روايت هرگز در عصر صحابه شناخته نشده وهيچ كس آن را ذكر نكرده است ، همچنين در عصر تابعين ، تا آن كه " أبو عون " آن را از ناشناخته اى گرفته است ووقتي أصحاب رأى آن را نزد " شعبه " يافتند ، در هر جا پخش كردند ودر دنيا اشاعه دادند . همچنين " ابن حزم " مى گويد : دليل وضع اين خبر وبطلانش آن است كه محال است كه رسول خدا بگويد : " اگر در كتاب خدا نيافتيد ونه در سنت رسول خدا " ، در حالي كه